Ciekły kryształ od wielu lat wykorzystywany jest przy produkcji urządzeń elektronicznych, przede wszystkim przy budowie wyświetlaczy LCD. Prócz standardowych urządzeń z fazą ciekłokrystaliczną można wyróżnić także wyświetlacze eksperymentalne. Najpopularniejszymi z nich są tak zwane wyświetlacze oparte na fazie SmGC.
Wyświetlacze nematyczne oraz nematyczne skręcone wymagają stosowania filtrów w celu uzyskania barwnych obrazów. Przy urządzeniach o dużej rozdzielczości konieczne jest zapewnienie własnego źródła światła każdemu pikselowi, a więc zastosowanie minimum trzech takich źródeł. Urządzenia tego typu mają też drugą dużą wadę – działają jedynie w trybie, w którym każdy piksel może być włączony lub wyłączony. Oznacza to, że bardzo trudno uzyskać różne intensywności kolorów.
Faza SmC pozwala nie tylko zmienić kierunek polaryzacji światła, ale także selektywnie zmieniać barwy. Takie wyświetlacze są więc o wiele prostsze w produkcji i posiadają większą intensywność generowanych obrazów, nawet jeśli pracują w trybie biernym. Dużym problemem jest jednak znalezienie takiej mieszaniny związków, która umożliwi wyświetlaczom szeroki zakres temperaturowy występowania fazy, a z drugiej strony będzie reagować na zmiany intensywności lub kierunku pola elektrycznego.